brouillonner: French Conjugation
Full conjugation of the French verb brouillonner - every tense and mood, from present through subjunctive, laid out for quick reference.
GerundbrouillonnantParticiplebrouillonné
See brouillonner used in real sentences, or ask why a tense is used. It's free on Certo.
Présent
indicativejebrouillonne
tubrouillonnes
il/ellebrouillonne
nousbrouillonnons
vousbrouillonnez
ils/ellesbrouillonnent
Imparfait
indicativejebrouillonnais
tubrouillonnais
il/ellebrouillonnait
nousbrouillonnions
vousbrouillonniez
ils/ellesbrouillonnaient
Passé Simple
indicativejebrouillonnai
tubrouillonnas
il/ellebrouillonna
nousbrouillonnâmes
vousbrouillonnâtes
ils/ellesbrouillonnèrent
Futur Simple
indicativejebrouillonnerai
tubrouillonneras
il/ellebrouillonnera
nousbrouillonnerons
vousbrouillonnerez
ils/ellesbrouillonneront
Passé Composé
indicativejeai brouillonné
tuas brouillonné
il/ellea brouillonné
nousavons brouillonné
vousavez brouillonné
ils/ellesont brouillonné
Plus-que-parfait
indicativejeavais brouillonné
tuavais brouillonné
il/elleavait brouillonné
nousavions brouillonné
vousaviez brouillonné
ils/ellesavaient brouillonné
Conditionnel Présent
conditionaljebrouillonnerais
tubrouillonnerais
il/ellebrouillonnerait
nousbrouillonnerions
vousbrouillonneriez
ils/ellesbrouillonneraient
Subjonctif Présent
subjunctivejebrouillonne
tubrouillonnes
il/ellebrouillonne
nousbrouillonnions
vousbrouillonniez
ils/ellesbrouillonnent
Related French verbs