couiner: French Conjugation
Full conjugation of the French verb couiner - every tense and mood, from present through subjunctive, laid out for quick reference.
GerundcouinantParticiplecouiné
See couiner used in real sentences, or ask why a tense is used. It's free on Certo.
Présent
indicativejecouine
tucouines
il/ellecouine
nouscouinons
vouscouinez
ils/ellescouinent
Imparfait
indicativejecouinais
tucouinais
il/ellecouinait
nouscouinions
vouscouiniez
ils/ellescouinaient
Passé Simple
indicativejecouinai
tucouinas
il/ellecouina
nouscouinâmes
vouscouinâtes
ils/ellescouinèrent
Futur Simple
indicativejecouinerai
tucouineras
il/ellecouinera
nouscouinerons
vouscouinerez
ils/ellescouineront
Passé Composé
indicativejeai couiné
tuas couiné
il/ellea couiné
nousavons couiné
vousavez couiné
ils/ellesont couiné
Plus-que-parfait
indicativejeavais couiné
tuavais couiné
il/elleavait couiné
nousavions couiné
vousaviez couiné
ils/ellesavaient couiné
Conditionnel Présent
conditionaljecouinerais
tucouinerais
il/ellecouinerait
nouscouinerions
vouscouineriez
ils/ellescouineraient
Subjonctif Présent
subjunctivejecouine
tucouines
il/ellecouine
nouscouinions
vouscouiniez
ils/ellescouinent
Related French verbs